Google Consent Mode

Wat Stevin uit Google Consent Mode haalt

Consent Mode is geen tool maar een framework: het laat je Google-tags zich gedragen naar de toestemming van de bezoeker, en vult datagaten op met modellering. Sterk, maar ook precies waar het misverstand zit. Wij implementeren v2 omdat het verplicht is voor Google-advertising binnen Europa, niet omdat het op zichzelf je meting redt. De modellering is een schatting, geen echte data, en bij een verkeerde implementatie respecteren tags de consent helemaal niet of juist te streng. Teams lopen vast op de aanname dat Consent Mode aan staat zodra ze het ergens hebben aangevinkt. In de praktijk klopt de signaal-doorgifte vaak net niet. Stevin leest de consent-status samen met je tagdata en geeft een seintje wanneer tags de toestemming negeren of de meting inzakt, zodat een stille misconfiguratie boven komt voordat je weken modelleert op een fout.

Waar je het naast legt

Consent Mode staat niet los: het leunt op je consent-banner en je tagmanager, en alledrie moeten kloppen. Kies je een CMP, dan moet die de juiste signalen doorgeven aan Consent Mode, anders modelleert Google op verkeerde aannames en bouw je je advertising op een schatting die scheef staat. De praktijk: behandel banner, tagmanager en Consent Mode als een keten, niet als drie losse vinkjes, en controleer of de signalen door de hele keten overeind blijven. De vraag die overblijft is niet of het aan staat, maar of de signalen die binnenkomen daadwerkelijk kloppen met wat de bezoeker koos.

Veelgemaakte fouten

• →Aannemen dat Consent Mode werkt zodra het ergens is aangevinkt.
• →Modellering verwarren met echte gemeten data.
• →Een CMP koppelen die de consent-signalen verkeerd doorgeeft.
• →v2 overslaan en je Google-advertising laten teruglopen.